Custom Event Setup

×

Click on the elements you want to track as custom events. Selected elements will appear in the list below.

Selected Elements (0)
    Przejdź do treści

    Koszyk

    Twój koszyk jest pusty

    Kontynuuj zakupy

    Carbon footprint di organizzazione

    Co mierzy ślad węglowy organizacji?

    Każda działalność gospodarcza generuje emisje gazów cieplarnianych. Niektóre z nich są bezpośrednio związane z działalnością prowadzoną przez firmę, inne powstają w całym łańcuchu dostaw, podczas transportu, gospodarowania odpadami oraz w ramach innych działań niezbędnych do produkcji i dystrybucji produktów i usług.

    Ślad węglowy organizacji (CFO – Carbon Footprint of Organisation) służy do ilościowego określenia tych emisji poprzez sporządzenie inwentaryzacji emisji gazów cieplarnianych (GHG) związanych z działalnością organizacji, z uwzględnieniem określonego okresu sprawozdawczego oraz zdefiniowanych granic organizacyjnych i operacyjnych.

    Końcowy wynik wyrażany jest w tonach ekwiwalentu CO₂ (tCO₂e). Wartość ta nie tylko określa całkowitą ilość emisji GHG uwzględnionych w inwentaryzacji w danym okresie, ale pozwala również przeanalizować rozkład emisji pomiędzy poszczególnymi źródłami i kategoriami. Zapewnia tym samym całościowy obraz, który pomaga wskazać obszary, w których można podjąć działania w celu ograniczenia tych „tCO₂e”.

    AKU opracowuje swoją inwentaryzację emisji gazów cieplarnianych zgodnie z normą ISO 14064-1:2018, aktualizuje ją co roku i poddaje jej wyniki niezależnej weryfikacji przez stronę trzecią. Norma ISO 14064-1 określa zasady i wymagania dotyczące ilościowego określania oraz raportowania emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych na poziomie organizacji.

    Poniżej przedstawiamy kilka pytań, które mogą pomóc lepiej zrozumieć, w jaki sposób opracowuje się i interpretuje ślad węglowy organizacji.

    Dlaczego emisje są wyrażane jako „ekwiwalent CO₂”? Co to oznacza?

    Ślad węglowy organizacji nie uwzględnia wyłącznie dwutlenku węgla (CO₂). Działalność organizacji może prowadzić do emisji różnych gazów cieplarnianych (GHG), takich jak dwutlenek węgla, metan (CH₄) czy podtlenek azotu (N₂O). Każdy z nich charakteryzuje się innym potencjałem tworzenia efektu cieplarnianego (Global Warming Potential, GWP).

    Aby umożliwić porównywanie i sumowanie emisji różnych gazów cieplarnianych, każdy gaz przelicza się na równoważną ilość CO₂ na podstawie jego współczynnika GWP. Łączny wynik inwentaryzacji może być dzięki temu wyrażony jako ekwiwalent CO₂, co ułatwia interpretację danych.

    W rocznej inwentaryzacji emisji AKU zastosowano wartości GWP opublikowane przez IPCC w 2021 roku. Przykładowo przyjęta wartość dla CO₂ wynosi 1, dla metanu kopalnego 29,8, a dla podtlenku azotu 273.

    Krótko mówiąc… jednostka tCO₂e pozwala połączyć emisje pochodzące z różnych gazów w jedną wartość, z uwzględnieniem ich różnego potencjału tworzenia efektu cieplarnianego.

    Jakie są granice śladu węglowego organizacji?

    Kiedy mówimy o całkowitych emisjach AKU w danym roku, musimy najpierw określić, które działania i jednostki organizacyjne są uwzględnione w inwentaryzacji.

    Na przykład w przypadku inwentaryzacji za 2025 rok zakres obejmuje działalność AKU w siedzibie i zakładzie produkcyjnym w Montebellunie we Włoszech oraz w zakładzie produkcyjnym w Klużu-Napoce w Rumunii. W ramach tych granic identyfikowane i określane ilościowo są poszczególne źródła emisji wynikające z działalności produkcyjnej i organizacyjnej firmy.

    Określenie granic jest zatem wstępnym etapem obliczeń: definiuje, które działania i emisje zostaną uwzględnione w inwentaryzacji, a także pozwala zachować spójny zakres pomiędzy kolejnymi latami sprawozdawczymi.

    Jakie emisje są uwzględniane?

    Norma ISO 14064-1 dzieli emisje uwzględnione w inwentaryzacji na różne kategorie:

    Kategoria 1 – Bezpośrednie emisje GHG
    Obejmuje emisje ze źródeł będących własnością organizacji lub pozostających pod jej kontrolą. W przypadku AKU są to między innymi emisje wynikające ze spalania gazu ziemnego oraz zużycia paliwa przez pojazdy służbowe.

    Kategoria 2 – Pośrednie emisje związane z importowaną energią
    Obejmuje emisje związane z produkcją energii kupowanej i zużywanej przez organizację, w szczególności energii elektrycznej.

    Kategoria 3 – Pośrednie emisje związane z transportem
    Obejmuje emisje związane z transportem uwzględnionym w granicach inwentaryzacji.

    Kategoria 4 – Pośrednie emisje związane z produktami wykorzystywanymi przez organizację
    Obejmuje między innymi emisje związane z produkcją zakupionych dóbr, na przykład wydobyciem surowców, oraz z gospodarowaniem odpadami powstającymi w procesie produkcji.

    Bardzo często stosuje się jednak również inną klasyfikację emisji przedsiębiorstw: Scope 1, Scope 2 i Scope 3, zdefiniowaną przez GHG Protocol.

    Oba systemy wykorzystują odmienne kryteria klasyfikacji, dlatego nie są ze sobą w pełni tożsame. Ogólnie można jednak wskazać pewne odpowiedniki: Kategoria 1 normy ISO 14064-1 obejmuje bezpośrednie emisje odpowiadające Scope 1, natomiast Kategoria 2 dotyczy emisji związanych z zakupioną energią, odpowiadających Scope 2. Emisje ujęte w Kategoriach 3 i 4 są natomiast emisjami pośrednimi i zgodnie z klasyfikacją GHG Protocol należą do Scope 3, który obejmuje pozostałe pośrednie emisje związane z łańcuchem wartości organizacji.

    Dlaczego AKU co roku oblicza ślad węglowy organizacji?

    Ślad węglowy organizacji jest obliczany co roku, aby tworzyć spójny i porównywalny zbiór danych historycznych, monitorować zmiany emisji w czasie oraz analizować zmiany udziału poszczególnych źródeł emisji. Aby porównanie danych z kolejnych lat było miarodajne, należy w miarę możliwości zachować spójność granic inwentaryzacji, metodologii obliczeń oraz kryteriów stosowanych do określania wielkości emisji.

    Coroczny pomiar pozwala:

    • identyfikować główne źródła emisji;
    • monitorować zmiany w poszczególnych kategoriach emisji;
    • analizować zmiany związane z procesami i działalnością organizacji;
    • wykorzystywać wyniki inwentaryzacji do określania i monitorowania działań mających na celu redukcję emisji;
    • monitorować poziom emisji w odniesieniu do celów dekarbonizacji zatwierdzonych przez SBTi (Science Based Targets initiative).

    Gdzie można znaleźć informacje na temat śladu węglowego z poprzednich lat?

    Każdego roku AKU przedstawia informacje dotyczące emisji gazów cieplarnianych (GHG) w swoim Raporcie Odpowiedzialności, podając zarówno całkowitą wartość emisji, jak i ich podział na poszczególne kategorie.

    Raport Odpowiedzialności przedstawia również, rok po roku, postępy w realizacji celów redukcji emisji wyznaczonych przez AKU i zatwierdzonych przez SBTi (Science Based Targets initiative).